Węzły, które musisz umieć zawiązać

Jak egzaminator myśli o węzłach

Na jachcie węzeł to decyzja: zatrzymać koniec, połączyć dwie liny, zrobić pętlę, która się nie zaciska, albo przywiązać do pala tak, żeby dało się jeszcze odcumować. Karty SailPrep obejmują węzły, których oczekuje praktyka na patentach PZŻ i PZMWiNW. Lina trzysplotowa o splotie zwykłym ma splot prawoskrętny, gdy patrzysz na koniec — przydatne tło, ale na rysunkach egzaminacyjnych są same węzły.

Stoper: ósemka

Ósemkę wiąże się na końcu liny, żeby nie przeciągnęła się przez blok lub prowadnicę. Koniec owijasz wokół części stałej w kształt „8” i wracasz przez pierwszą pętlę. Po obciążeniu nadal da się rozwiązać, w przeciwieństwie do zaciśniętego zwykłego węzła.

Łączenie dwóch lin

Węzeł refowy (prosty)

Łączy dwie liny podobnej grubości albo zarefowanie żagla. Zapamiętać: „prawa na lewą, potem lewa na prawą”. Odwrócona druga połowa daje węzeł babski, który może się poluzować. Nie używaj refowego jako połączenia lin o różnej grubości — do tego jest szotowy.

Węzeł szotowy

Łączy liny o różnej grubości. W grubszej zrób pętlę; cieńsza wchodzi od dołu, owija ramiona pętli i wchodzi pod siebie. Końce powinny wyjść po tej samej stronie.

Podwójny węzeł rybacki

Każdy koniec wiąże się podwójnym zwykłym węzłem wokół drugiej liny. Pod obciążeniem oba węzły się blokują. Częsty przy cienkiej linie lub gdy połączenie nie może się przesunąć.

Pętle, które się nie zaciskają

Węzeł ratowniczy

Węzeł ratowniczy (żeglarski) daje stałą pętlę, która nie dusi pod obciążeniem — ratunek, szoty, wiele prac na pokładzie. Mnemotechnika: królik wychodzi z nory, obiega drzewo i wraca do nory. Dociągnij go; luźny może się przewrócić.

Węzeł ratowniczy na podwójnej linie

Wiązany na środku liny daje dwie stałe pętle. Przydatny do podnoszenia lub posadzenia osoby, bo obciążenie rozkłada się na dwie pętle.

Przywiązanie do pala, relingu, pachołka

Wyblinka

Szybkie przywiązanie: dwa owoje, koniec wsunięty pod ostatni. Dobra na reling lub drzewce, póki pracujesz. Może się poluzować, gdy drzewce się obraca — wyblinka podwójna (dodatkowy owój) trzyma lepiej i nadal da się rozwiązać.

Obwój i dwa półsztyki

Standardowy pewny węzeł cumowniczy: pełny obwój na pachołku zbiera tarcie, potem dwa półsztyki na części stałej zamykają. Nadal można poluźnić albo oddać linę pod kontrolą.

Węzeł holowniczy

Ta sama idea na knadze, pachołku lub ringie dla liny holowniczej: obwój, potem dwa lub trzy półsztyki na części stałej — trzyma podczas holu i da się zrzucić, gdy hol się kończy.

Nawyki egzaminacyjne

• Najpierw nazwij zadanie (stoper, równe liny, nierówne, pętla, przywiązanie), potem węzeł.
• Węzeł refowy nie łączy lin o różnej średnicy.
• Pętla ratownicza nie ślizga się; pętla zaciskowa (noose) tak.
• Ćwicz obiema rękami i w rękawicach. Praktyka na patent sprawdza palce, nie kartkę.

Inne poradniki

• Światła nawigacyjne
• Boje i znaki IALA
• Wiatr, mapy i pogoda
• COLREG — szybka powtórka